0
Browsing Category

Dokter Do

Dokter Do

# Alles is Liefde

augustus 16, 2019

Ik sta in de deuropening van haar kamer op de spoed eisende hulp. Ze kijkt mij lieflijk aan. Haar dochter zit naast haar bed op een kruk. Ze merkt dat haar moeder nu naar iemand aan het glimlachen is en kijkt mijn kant op. ‘Ah, je bent weer terug,’ zegt de dochter. Ik tel in gedachte tot drie, haal diep adem en stap de kamer in. Verder lezen

Dokter Do

# René Favaloro

juli 13, 2019

‘Meneer, als we klaar zijn met de operatie moet u wel echt stoppen met roken,’ zei de anesthesist. De patiënt lag op de operatietafel en knikte nonchalant. Operatieassistente Anne en ik keken elkaar aan ik zag aan haar mimiek dat ze haar lach probeerde in te houden. ‘Mijn vader rookte ook en die is 92 jaar oud geworden,’ zei de patiënt. ‘Ja, maar u bent 52 jaar en hebt nu al een bypassoperatie nodig. Ik meen het, u moet echt stoppen met roken anders ligt u hier volgend jaar weer.’ De anesthesist ging verder met zijn goed bedoelde preek, maar de patiënt leek er niets van aan te trekken. ‘Genoeg gepraat,’ zei de thoraxchirurg toen hij de operatiekamer binnenkwam. Het leek even alsof alle spotlights op hem werden gericht en een halleluja muziekje afgespeeld werd. Verder lezen

Dokter Do

# Scherven

juli 10, 2019

Ze haalde haar schouders naar niemand in het bijzonder op en zei: ‘O, oké.’ Haar dochters en zoon zaten er verslagen bij, om maar niet te spreken over haar echtgenoot die met trillende lippen langs ons heen staarde. Het nieuws was bij de familie hard aangekomen, maar mevrouw zelf leek beheerst. Ik had een ander reactie verwacht. Later legde de neuroloog mij uit dat mensen slecht nieuws verschillend verwerken. De een raakt geëmotioneerd en de ander valt stil. Het besef komt dan later of ze willen sterk blijven voor hun familie en beseffen alles maar al te goed. Ik vroeg mij af hoe het bij haar zat. Verder lezen

Dokter Do

# SEH is geen hotel

juli 2, 2019

‘Zag je dat Henk? Ze lopen ons elke keer zomaar voorbij,’ zegt ze nors tegen haar echtgenoot. Ik krijg gauw in de gaten dat ze het over mij heeft en kijk haar vriendelijk aan. ‘Kan ik u helpen mevrouw?’ ‘Ja, we wachten hier al een eeuwigheid. Mijn moeder, die heeft hulp nodig. We zijn niets voor niets op de spoedeisende hulp. Het heeft SPOED.’ Verder lezen

Dokter Do

# De verpleegkundige in spe

juni 18, 2019

Verlegen staart ze naar de grond als we even kort oogcontact hebben. Haar verlegenheid herken ik van toen ik net begon aan mijn coschappen. Ze is verpleegkundige in spe en is vandaag gestart met haar stage. Ze loopt de ochtendvisite met ons mee. Haar lichaamshouding verraadt hoe spannend ze het vindt. Verder lezen

Dokter Do

Ode aan de patiënt

mei 25, 2019

‘Eigenlijk is het best bijzonder hoeveel je mee mag kijken als coassistent of arts in opleiding bij patiënten. Dat patiënten het zomaar goedkeuren, alsof het de normaalste zaak van de wereld is,’ zeg ik tegen Jason. ‘Ja, inderdaad. Misschien moet je daar een keer een blog over schrijven. Patiënten lezen jouw stukken,’ antwoordt hij grinnikend. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes: ‘Dat is helemaal niet zo’n gek idee.’ Dus hierbij een ode aan de patiënt.
Verder lezen

Dokter Do

#Verdriet

april 30, 2019

‘Je mag niet boos zijn op God,’ klaagde mijn buurmeisje. We waren een jaar of acht, misschien negen. Ik was inderdaad vaak boos, teleurgesteld of gewoon niet zo heel blij met het leven. ‘Ik ben niet boos op God, maar Hij mag wel weten hoe ik hierover denk,’ antwoordde ik terug, starend naar het vogeltje dat platgereden was. Ik begreep niet zo goed waar het vogeltje zo een helse dood aan had verdiend.

Verder lezen

Dokter Do

SEH op stelten

februari 26, 2019

‘Waar zijn wij?’ vroeg ik. We stonden in een kamer vol met bedden die bijna tegen elkaar aan stonden. Matrassen en kussens in allemaal verschillende kleuren en maten, alsof iedereen zijn eigen matras en kussen vanuit huis had meegenomen. Privacy, kon je hier snel vergeten. De zaalarts liep met papieren dossier langs elk bed en probeerde snel wat diagnoses te stellen, terwijl iedereen mee kon luisteren. Kinderen renden door de kamer heen, huppelend langs onze benen, trekkend aan onze witte jassen. Medicatie lag op bijzettafeltjes, zo voor het oprapen en niet te vergeten erg verleidelijk voor kinderen die het snel aanzien als snoepgoed. Infuuspalen stonden er losjes en scheef bij. ‘Wat is dit joh?’ vroeg ik weer. Mijn ogen keken vol bewondering naar het schouwspel.

Verder lezen

Dokter Do

Tranen

februari 24, 2019

Ze barste opeens in tranen uit. Ik begreep het niet. Het was toch goed nieuws wat we vertelden? Had ik het verkeerd overgebracht, denkt ze nu door mij dat ze doodgaat? Haar man sloeg zijn arm over haar schouder heen en de gynaecoloog die heel het gesprek roerloos naast mij zat, schoof nu het doosje tissues naar voren. Ze trok er een doekje uit en snoof haar neus ermee. ‘Neem mij niet kwalijk,’ zei ze snikkend. ‘Het is gewoon zo een opluchting.’ Mijn blik gleed van haar naar haar man; hij slikte moeizaam de brok in zijn keel weg. Zij slaakte een diepe zucht. ‘Het is begrijpelijk, u hoeft zich niet te verontschuldigen,’ klonk er uit de gynaecoloog. Het waren geen tranen van verdriet, maar van geluk. Die heb ik niet zo heel vaak gezien tijdens mijn coschappen. Ze had mij goed begrepen toen ik haar vertelde dat het uitstrijkje negatief was. Oftewel, niet kwaadaardig. Met andere woorden, heel goed dus.

Verder lezen

Dokter Do

Post partum

februari 23, 2019

Hey, jouw gezicht komt mij bekend voor,’ klinkt hij zenuwachtig. Hij, is de echtgenoot van de zwangere vrouw die op de operatietafel ligt voor een keizersnede. ‘Van de poli toch?’ vult hij verder aan. Ik knik. Hij wrijft gespannen in zijn handen en groet de andere operatieassistenten. De gynaecoloog geeft mij het etiketje aan van zijn operatiejasje; ‘Help je mij even?’ Ik laat hem een rondje draaien en trek daarna het etiketje los, waarna hij zijn jasje dichtknoopt. ‘Kom je steriel staan?’ vraagt hij. ‘Uiteraard.’

Als we eenmaal steriel aan tafel staan, de operatielampen fel in ons gezicht branden en de gynaecoloog voorzichtig aankondigt dat hij de incisie gaat plaatsen, zie ik de echtgenoot een paar stappen achteruit nemen. Patiënte zelf is rustig en laat alles op zich af komen. Een van de operatieassistenten ontfermt zich over de man en vraagt: ‘Gaat het meneer?’ Hij ziet lijkbleek en zijn pupillen zijn groter geworden. De gynaecoloog werpt een blik naar de man toe. ‘Gaat u anders even zitten,’ stelt de gynaecoloog voor. De operatieassistente die naast mij staat grinnikt stilletjes. ‘Goed idee,’ zegt hij koortsachtig en gaat vervolgens in het hoekje van de operatiekamer zitten. Met zijn hoofd tussen zijn knieën.

Verder lezen