0
All Posts By

dokterdo

Zuster Merel

#Vertrouwen

november 25, 2019

Het is dinsdagochtend en mijn poli begint om half negen. Gisteren heb ik me ingelezen in de patiënten van vandaag. Hun voorgeschiedenis lees ik uitgebreid door, zodat ik beslagen ten ijs kom. Ik ben perfectionistisch als het om mijn verslag voering gaat. Zo ook voor de nieuwe patiënt die ik vandaag voor het eerst in mijn spreekkamer heb. Verder lezen

Doktersassistente Gerjanne

#O nee, alweer!?

november 22, 2019

Oh nee, alweer?!

Het is vrijdag en mevrouw X heeft vandaag al vier keer gebeld. Elke keer heeft ze een andere vraag. Ik voel aan de reactie van mijn collega’s dat ze het vervelend begint te vinden. Omdat ik net een paar weken in deze praktijk werkzaam ben heb ik geen idee wie deze mevrouw is. Ik moet mijn collega’s nog beter leren kennen, maar de patiënten ook, dat merk ik nu al. Mijn collega’s met jarenlange ervaring weten inmiddels wel wie deze mevrouw is. Verder lezen

Dokter Do

#Rillingen

november 21, 2019

Hij is nog maar 52 jaar oud, en glimlacht vriendelijk van onder zijn dekens naar mij. Ik zit naast het bed op een kruk, in mijn blauwe OK-pakje. Op de holding wacht ik samen met hem, tot hij naar de operatiekamer kan. Hij krijgt vandaag een permanente stoma geplaatst. Tijdens mijn bijbaantje in het verpleegtehuis en in het ziekenhuis heb ik meerdere malen een stoma gezien en verschoond. En poedersuiker erover heen gestrooid als er sprake was van een prolaps (uitstulping van de darm uit de stoma). Ik kan nooit meer pannenkoeken met poedersuiker eten zonder daaraan te denken.  Verder lezen

Zuster Esmée

#De Kotsbak

november 11, 2019

Op de basisschool waar ik als kind zat, heb ik het altijd naar mijn zin gehad. Ik heb de liefste juffen en meesters gehad die ik mij had kunnen wensen. Allen deden zij hun werk met een lach, met doorzettingsvermogen en vooral met een enorme lading aan liefde. Dat is precies de reden dat ik al mijn juffen en meesters tot op de dag van vandaag herinner. Zo ook de juffrouw die, tijdens mijn stage, geopereerd moet worden en bij mij op de afdeling komt te liggen. Een operatie aan de schouder staat voor haar op het programma. Een niet al te zware operatie waarbij het grootste deel van de mensen diezelfde dag nog naar huis toe gaat. Slechts een klein percentage komt beroerd uit de narcose of ervaart andere complicaties. Ik ga dus uit van het positieve en verwelkom ‘juffrouw Lisa’ met een lach. Verder lezen

Doktersassistente Gerjanne

#Luisterend oor

november 8, 2019

Het is herfstvakantie en dat kan twee dingen betekenen. Óf het is heel druk met veel telefoontjes en veel spreekuur bezoeken óf het is juist heel rustig omdat mensen dagjes weg zijn of op vakantie zijn. 

Deze keer is het heel rustig en wordt er bijna niet naar de praktijk gebeld. Dan opeens gaat de telefoon: ‘Ja hallo, met mevrouw X, ik ben weer thuis hoor!’ 

Huh? Weer thuis? Weer thuis van wat? En wie is deze mevrouw? We hebben zoveel patiënten in de praktijk dat ik helaas lang niet iedereen persoonlijk ken. Ik gok erop dat mevrouw weer thuis gekomen is uit het ziekenhuis. Ik vind het wat knullig om direct de geboortedatum te vragen, omdat ik merk dat mevrouw ervan uit gaat dat ik haar goed ken. Ik probeer op een subtiele manier erachter te komen en zeg: ‘Wat fijn dat u weer thuis bent, hoe gaat het met u?’ Ondertussen zoek ik op naam en denk ik dat ik het dossier van mevrouw heb gevonden. Mevrouw zegt: ‘Nou je weet wel, ik ben net thuisgekomen uit het ziekenhuis na een opname en het gaat goed hoor met mij. Ik kan binnen nu en een maand opgeroepen worden voor de operatie’. Ondertussen kijk ik of er wat gegevens in het dossier overeenkomen en ik zie dat mevrouw opgenomen was op de cardiologie. 

Ik vraag wat voor operatie er nog gaat plaatsvinden. Mevrouw geeft aan dat er een nieuwe pacemaker geplaatst gaat worden en dat de cardioloog heeft gezegd dat het een zware operatie kan zijn. Ze vindt het spannend, vooral na wat de cardioloog haar later ook nog vertelde: ‘Het is een grote ingreep en er is een mogelijkheid dat u in de operatie blijft hangen’. Mevrouw legt me verder uit wat de cardioloog hiermee bedoelde: Ik kan dus dood gaan, dit had de cardioloog mij nou niet hoeven zeggen hoor, maar ja ik snap het ook wel. Ze moet het iedereen vertellen natuurlijk’. Ik merk dat mevrouw er wel wat tegen opziet en geef aan dat het inderdaad een spannende periode zal zijn, maar dat mevrouw het positieve ervan in mag zien. Ze zegt: ‘Nou meisje, dat was het hoor, ik wilde gewoon even doorgeven dat alles goed gaat en dat ik blij ben met jullie als huisartsenpraktijk. Nou werk ze hé en we spreken elkaar na de operatie wel weer. Ik zeg: ‘dat zou ik heel fijn vinden mevrouw! Tot de volgende keer!’ 

———————–
Gerjanne is een kersverse doktersassistente en neemt ons twee-wekelijks mee in haar levens als doktersassistente.

Coassistente Sultan

#Perspectief

november 6, 2019

Ik heb gedurende mijn bachelor heel erg uitgekeken naar het coschap psychiatrie. Het voelde als een tak van de geneeskunde waarin ik het beste tot uiting zou komen; deels door eigen ervaring met het vak, maar deels ook door wat ik in mijn omgeving had gezien. Ik vond – en vind – dat dingen beter, sneller, en vooral menselijker benaderd kunnen worden binnen de psychiatrie; met minder pillen, meer therapie en vooral meer empathie. Ik stelde mezelf in de toekomst voor, als een psychiater met een eigen praktijk, die de tijd kon nemen voor haar patiënten en de medeleven toonde dat ik in de patiëntenrol graag had willen krijgen. Verder lezen

Zuster Merel

#Surrealistisch

november 4, 2019

Ik ben nog in opleiding tot hartbewaking verpleegkundige en werk een avond dienst. Op kamer vier, ligt een dame van 104 jaar oud, waar ik de zorg over heb. ‘De oudste dame van de stad,’ vertelt ze trots. Tussendoor belt de spoedeisende hulp. Een 25-jarige patiënte heeft zich gemeld met pijn op de borst. Met een rolstoel wordt ze binnengereden, zweet op haar voorhoofd en een grauw gelaat. Het ziet er serieus uit, het gaat duidelijk niet goed. We rijden haar binnen op kamer zes.
Samen met mijn collega maak ik een hartfilmpje. Dit hadden we niet verwacht. We schrikken, als we de ECG bekijken. Ze maakt een hartinfarct door. Zo jong! Ik loop de kamer af om medicijnen te pakken. Mijn collega gaat aan de slag met het prikken van een infuus. Verder lezen

Dokterassistente Eveline

#De Coassistent

oktober 27, 2019

Een tikkie slungelig en een iets groter tikkie onzeker komt hij binnenlopen: onze nieuwe coassistent. Arjan heet hij.
Zes keer per jaar komt er bij ons een coassistent die vijf weken blijft om kennis te maken met de huisartsengeneeskunde. Ik werk in een gezondheidscentrum waar veel disciplines werken, en met al deze disciplines kan hij of zij een dagdeel meelopen, maar vooral kijken ze eerst mee met de huisarts en gaan dan aan de slag met een eigen spreekuur. Verder lezen

Coassistente Siham

# Een zee van witte jassen

oktober 24, 2019

‘Vind je het misschien leerzaam om de patiënt zelf straks over te dragen?’ vraagt de arts-assistent wanneer we samen de laatste woorden in de status hebben getypt. ‘Zeker,’ stem ik in. Het was ontzettend rustig op de afdeling vanochtend, daarom mocht ik met de tussendienst op de SEH-patiënten zien. Alleen deze SEH is anders. Dit is een SEH in een oncologisch centrum speciaal bestemd voor oncologiepatiënten uit de omgeving met spoedeisende klachten. Verder lezen

Zuster Esmée

# Ik ga op reis en ik neem mee..

oktober 22, 2019

Vakantie. Spanje. Zon. Zee. Strand. Alles wat mijn hart maar wenst. Heerlijk ontspannen onder het Spaanse zonnetje aan de prachtig helderblauwe zee. Wat wil een mens nog meer?

Niet alleen ik als ‘millennial’ wil hiervan genieten, maar duidelijk mag zijn dat de 65-plusser hier net zo hard van geniet. Een echtpaar in het bijzonder valt mij op. Verder lezen