0
Dokter Do

# Alles is Liefde

augustus 16, 2019

Ik sta in de deuropening van haar kamer op de spoed eisende hulp. Ze kijkt mij lieflijk aan. Haar dochter zit naast haar bed op een kruk. Ze merkt dat haar moeder nu naar iemand aan het glimlachen is en kijkt mijn kant op. ‘Ah, je bent weer terug,’ zegt de dochter. Ik tel in gedachte tot drie, haal diep adem en stap de kamer in.

‘Ja, ik ben er weer,’ begin ik. Mijn stem klinkt zacht en voorzichtig. Ik loop naar haar bed toe en ga bij het voeteneind staan. Dit voelt niet goed merk ik. Ik besluit dat ik wat dichter bij wil staan, schuif een kruk naast die van haar dochter en ga zitten. Dit voelt al beter. Ik wissel mijn blik van moeder naar dochter en begin: ‘Ik heb alleen geen fijn nieuws. Ik heb de bloeduitslagen samen met mijn collega bekeken en uw natriumwaarde in het bloed is heel laag. We kunnen u met zo een lage waarde niet terug naar huis sturen.’ Ik stop even met mijn verhaal, merk op dat mevrouw erg emotioneel raakt en geef haar even de tijd om iets te zeggen.

Ze blijft stil. Haar onderlip trilt en ze kijkt me doordringend aan. Vervolgens knijpt ze in haar ogen en een waterval aan tranen overspoelen haar wangen. Haar dochter grijpt naar haar moeders schouder en knijpt er voorzichtig in. ‘Het is niet erg Ma. Vertelt u verder,’ zegt haar dochter. Ik knik, neem diep adem en zeg: ‘Ik heb de collega’s van de interne in consult gevraagd. Zij gaan met ons meedenken over de oorzaak ervan. De arts-assistent van de interne kan elk moment komen.’ Snikkend antwoordt mevrouw: ‘Ik kan niet blijven, kind. Mijn man ligt stervende thuis, ik moet voor hem zorgen. Ik wil bij hem zijn.’ Ik merk dat ook ik het moeilijk begin te krijgen en wazig begin te zien. Ik hoor haar dochter ook zachtjes snikken.

Van haar man, dat wist ik. Dat had ze mij al verteld en dat maakte het zo moeilijk om dit nieuws te brengen. Haar man was terminaal en had enkele dagen tot weken te leven. De wens om bij hem te zijn, was volkomen begrijpelijk. Ze was zelf ook op leeftijd, lag op de spoed eisende hulp omdat ze mogelijk een minor CVA had doorgemaakt en bleek nu een lage natriumwaarde in het bloed te hebben met voor ons nog een onduidelijke oorzaak. Haar wegsturen was ‘simpelweg’ niet te verantwoorden. ‘Misschien valt het allemaal mee mevrouw en kunt u heel snel weer naar uw man toe,’ probeer ik haar gerust te stellen. Ergens hoop ik ook dat het waarheid zal zijn.

Een week later ligt ze nog op de afdeling. Ze is niet meer mijn patiënt, maar ik kan het niet laten om langs haar kamer te lopen wanneer ik even niets te doen heb. Ze herkent mij meteen, houdt mijn handen vast, barst in tranen uit en snikt: ‘Mijn man is overleden.’ Ik hoor mezelf gecondoleerd zeggen en het voelt zwak aan. Ik voel me bezwaard, heb een tikkeltje een hekel aan mezelf omdat ze niet bij haar man kon zijn. Ik weet dat het niet mijn schuld is of die van mijn collega’s ook al voelt het soms wel zo. Wat nou als we die natrium niet hadden mee bepaald? Die hyponatriemie was een toevalsbevinding, niet de reden waarom ze op de SEH was gekomen een week geleden, wel een reden om haar op te nemen, terwijl ze net zo goed onopgemerkt ermee naar huis kon gaan. Net zo goed geen last van zou ondervinden, maar ook net zo goed wel de oorzaak had kunnen zijn van haar klachten. Achteraf is het altijd makkelijk praten.

Ik probeer haar af te leiden en vraag haar mij iets te vertellen over haar man. Ze vertelt me hoe ze elkaar ontmoet hadden, wat zijn lievelingseten was en hoe hij een pesthekel had aan honden. We lachen er beide om.

‘Hij was de liefde van mijn leven.’ Door haar tranen heen zie ik een oprechte glimlach. Ze had nog de herinneringen aan hem en daar was ze dankbaar voor. Alles aan haar, straalde liefde, als ze over hem sprak.
—————————————————————————
Omdat ik iets te vieren heb, vertel ik later meer over, kunnen jullie kans maken op het blauwe boekje. Enige wat je hoeft te doen is een comment achter te laten met de hashtag #dokterdo, want dan weet ik dat je mee doet. Delen is ook lief, maar hoeft niet!

Wil je niet meedoen, maar toch mijn bundel hebben, vergeet dan niet om de kortingscode ‘DDY2911’ te gebruiken. Met hoofdletters!

IG: dokterdo

Ook leuk om te lezen

Geen reacties

Laat een reactie achter