0
Zuster Esmée

#De Kotsbak

november 11, 2019

Op de basisschool waar ik als kind zat, heb ik het altijd naar mijn zin gehad. Ik heb de liefste juffen en meesters gehad die ik mij had kunnen wensen. Allen deden zij hun werk met een lach, met doorzettingsvermogen en vooral met een enorme lading aan liefde. Dat is precies de reden dat ik al mijn juffen en meesters tot op de dag van vandaag herinner. Zo ook de juffrouw die, tijdens mijn stage, geopereerd moet worden en bij mij op de afdeling komt te liggen. Een operatie aan de schouder staat voor haar op het programma. Een niet al te zware operatie waarbij het grootste deel van de mensen diezelfde dag nog naar huis toe gaat. Slechts een klein percentage komt beroerd uit de narcose of ervaart andere complicaties. Ik ga dus uit van het positieve en verwelkom ‘juffrouw Lisa’ met een lach.


‘Kind, wat ben jij goed terecht gekomen. Zie jou hier staan!’, ze is stomverbaasd dat ik naast haar bed sta om haar voor te bereiden voor de operatie. Ze ziet me nog altijd als die kleine Esmée met die dikke wangetjes, dat zachte stemmetje en bos krullen. Ik vraag haar of ze er oké mee is dat ik haar verpleegkundige ben. ‘Natuurlijk Esmée! Zoveel andere juffen en meesters kunnen niet zeggen dat ze verpleegd zijn door een vroegere leerling. Doe je werk maar zoals je het gewend bent.’. En dat doe ik. Ik stel haar een aantal vragen vooraleer ze de operatie ingaat. Ik vertel haar de procedure en vertel haar wat haar te wachten staat. Ik help haar met het operatiejasje aantrekken en breng haar richting de operatiekamer. ‘Zorgen dat je weer heelhuids terug komt en geen gekke dingen uithalen he!’, roep ik haar nog achterna.


Een aantal uur later krijgen we bericht op de afdeling dat we haar mogen ophalen van de uitslaapkamer. Bij aankomst ziet ze er niet florissant uit, integendeel zelfs, ze voelt zich ontzettend beroerd. Ze heeft pijn, is aan het overgeven en haar tensie is laag. We nemen haar mee terug naar de afdeling en voeren de controles uit. ‘Juffrouw toch, voel je je zo slecht?’. Ze kijkt me aan en knikt: ‘Sorry kind dat je me zo moet zien.’ Direct vertel ik haar dat ze dat niet meer mag zeggen. ‘De rollen zijn omgedraaid. Waar ik vroeger jouw kont afveegde, houd jij nu de kotsbak onder mijn neus,’ zegt ze met een krakende stem. Ik schiet in de lach, gelijk heeft ze wel.
Helaas blijft ze de hele dag beroerd. Ze blijft overgeven en pijn houden. We besluiten om haar de nacht bij ons te houden en het geluk doet zich voor dat ik de volgende dag ook een dagdienst heb. ‘Tot morgen juf, hopelijk voel je je dan beter.’


De volgende dag sta ik als eerste naast haar bed. ‘Je ziet er al een stuk beter uit dan gisteren! Eindelijk weer wat kleur in je gezicht.’. Ze ziet niet meer zo bleek, staat alweer naast haar bed en haar outfit is veranderd van een operatiejasje in degelijke kleding. We maken nog een praatje en opnieuw biedt ze haar excuses aan dat ik haar op deze manier moet zien.
‘Het is nu mijn werk juf. Ik heb hiervoor gekozen en dan moet ik soms het kotsbakkie bij een bekende vasthouden, maar bij jou voelde het als een eer. Ik kon gisteren eindelijk iets voor je terugdoen na al die tijd dat je voor mij hebt gezorgd.’. Ze glimlacht en geeft me een knuffel ‘Ik ben blij om te zien dat je zo goed terecht bent gekomen. Je doet het geweldig als verpleegkundige, knoop dat in je oren.’.


Woorden die ik niet snel zal vergeten.
————————————–

Esmée is wijkverpleegkundige en. blogs twee-wekelijks voor Dokter Do. Ze is ook te volgen op haar eigen pagina Zuster Esmée en op instagram: zuster-esmee


Meer blogs zijn te lezen op: www.dokterdo.nl

—-

P.S: Ik kreeg een aantal berichten over wanneer ”het blauwe boekje” weer op voorraad zou zijn. Dit weet ik nog niet, maar zal ergens in 2020 zijn. Omdat ik mijn samenwerking met een online boekenwinkel heb stopgezet, heb ik weer een aantal blauwe boeken op voorraad (25 stuks inmiddels). Mocht je hem. nog willen bestellen, dan kan dat via: www.dokterdo. nl/boekenwinkel
Ook heb ik besloten de pre-order van het rode boekje (deel 2) weer open te zetten, omdat er nieuwe volgers zijn die het graag willen hebben. Mochten er teveel binnenkomen, dan sluit ik hem weer. Dit heeft te maken met mijn herstel, ik ben nog niet helemaal de oude en omdat ik het grootste gedeelte alleen doe, kan ik niet teveel bestellingen aannemen. De rode bundels worden tussen 15 en 30 november verzonden.

Ook leuk om te lezen

Geen reacties

Laat een reactie achter