0
Dokterassistente Eveline

#De Coassistent

oktober 27, 2019

Een tikkie slungelig en een iets groter tikkie onzeker komt hij binnenlopen: onze nieuwe coassistent. Arjan heet hij.
Zes keer per jaar komt er bij ons een coassistent die vijf weken blijft om kennis te maken met de huisartsengeneeskunde. Ik werk in een gezondheidscentrum waar veel disciplines werken, en met al deze disciplines kan hij of zij een dagdeel meelopen, maar vooral kijken ze eerst mee met de huisarts en gaan dan aan de slag met een eigen spreekuur.

De eerste dag is altijd voor het grootste gedeelte voor mij. Zo ook vandaag met Arjan. Hij begint bij Suzanne, onze huisarts. ’s Ochtens heb ik het zo druk aan de telefoon, het heeft voor hem niet veel zin dan mee te kijken.
Rond een uur of 11 schuift hij bij me aan. Ik maak hem wegwijs in ons HIS (Huisartsen Informatie Systeem – computerprogramma) en laat hem daarmee oefenen, ik demonstreer onze telefoon en leidt hem rond in de praktijk zodat hij globaal weet waar alles ligt. Zoals ik bij al onze coassistenten doe vraag ik hem van alles over zijn studie, zijn coschappen en zijn plannen. Veel coassistenten komen binnen met het idee dat huisartsengeneeskunde saai is, heel vaak gaan ze na vijf weken weg met een heel ander gevoel. Superleuk vind ik dat!
Arjan heeft echter al heel lang het gevoel dat huisartsengeneeskunde wél zijn specialisme is, en vertelt me dat hij daarom juist wat onzeker is. Want, stel nou dat het tegenvalt. Of, dat híj tegenvalt, dat hij helemaal geen huisarts in de dop is.

De volgende dag ziet Arjan zijn eerste eigen patiënten bij ons op de praktijk. Ik zie hem opbloeien, Suzanne ziet het ook! Als ik een spoedgeval binnenkrijg, (een man van 63 met een drukkende pijn op de borst, die niet heeft gebeld maar zomaar binnenkwam), overleg ik snel met Suzanne en we besluiten dat Arjan deze man gaat zien. Ik leg meneer neer in de spoedkamer en controleer zijn vitale functies en maak een hartfilmpje. Arjan geeft meneer een spraytje onder zijn tong en belt met de cardioloog om meneer in te sturen. Ik bel de ambulance die tien minuten later bij ons voor de deur staat.

Arjan zijn volgende patiënt is een meisje met een zere voet, ze is verkeerd terechtgekomen tijdens springen op de trampoline. Daarna volgt een mevrouw met eczeem.
“Weet je Eveline”, zegt Arjan eind van de dag tegen me, “die afwisseling, ik vind het heerlijk. Ik vind de spoedsituaties niet eens leuker dan een zere voet”.

Een paar maanden terug, kwam ik Arjan tegen bij een gezamenlijke huisartsen – assistenten nascholing. We zijn inmiddels 7 jaar verder. Arjan herkende me gelijk, ik hem ook, al heb ik daarna nog heel veel coassistenten zien komen en gaan. Hij is inderdaad huisarts geworden en is recent gaan samenwerken in een praktijk met een oudere huisarts die er op niet al te lange termijn mee gaat stoppen. Deze huisarts heeft ook regelmatig coassistenten, en Arjan heeft hem en zijn assistente gevraagd om het op dezelfde manier te doen als wij bij hem deden. “Ik voelde me zo gesteund door jou”, vertelt hij me.

Vorige week begon er weer een nieuwe coassistent. Iemand die he-le-maal geen zin heeft in dit coschap. Maar dat geeft niet, er zijn er altijd als Arjan, en dat brengt het weer helemaal in balans!
—————————————————
Van gescheld tot bekogeld worden met pennen en schoenen, doktersassistente Eveline maakt het allemaal mee. Gelukkig zit haar werk ook vol liefde. Eveline wil met haar blogs een kijkje geven achter de schermen van een doktersassistente en hiermee begrip creëren dat het meer is dan de ‘telefoniste die van alles en nog wat over je wilt weten.’ Volg Evelinge ook op instagram: doktersassistenteeveline en/of op Facebook: Doktersassistente Eveline schrijft.

Mijn eigen blogs heb ik gebundeld in boekjes. Het blauwe boekje is helaaas uitverkocht, het rode boekje is t/m 31 oktober te pre-orderen en wordt tussen 15-30 november geleverd. Dus mocht je nog iemand een sinterklaas of kerstcadeau verschuldigd zijn, zorg ervoor dat de pre-order voor 31 oktober geplaatst is. Erna is helaas niet mogelijk: www.dokterdo.nl/boekenwinkel

Ook leuk om te lezen

Geen reacties

Laat een reactie achter