#InYourFace

‘Hoi daar,’ ik stak mijn hand uit naar het vier jarige meisje die mij met grote glazige ogen aankeek. Ze leek niet geïnteresseerd te zijn in mijn hand, maar meer in wat uit mijn jaszak bungelde. ‘Ik ben Doa, en ik kom naar je hartje luisteren.’ Ze vormde met haar mond een rondje en keek mij verbaasd aan. ‘Hart,’ zei ze en plaatste haar hand op haar borst, net boven haar hart. Ik lachte. Ze gaf mij de grootste smile die ze kon maken en wees naar mijn stethoscoop. ‘Goed zo, ik ga inderdaad met dit dingetje naar je hart luisteren.’ Ze knikte en zei: ‘Ik weet hoe.’ Ze greep mijn stethoscoop uit mijn jaszak, deed het omgekeerd in haar oortjes en plaatste de stethoscoop op haar borst. ‘Ze heeft thuis goed geoefend,’ legde haar moeder uit die net de kamer binnen kwam lopen. ‘We hebben haar even voorbereid zodat ze niet zou schrikken van al die witte jassen.’ ‘Wat goed!’ zei ik gemeend.

Ik richtte mij weer op mijn jonge patiënte. ‘Heel goed Marie, mag ik nu ook luisteren?’ Ik nam mijn stethoscoop weer van haar over en begon te luisteren. Ze had een ruisje over haar hart. Iets wat vaker voorkomt bij het syndroom dat ze heeft. Ze had namelijk het syndroom van Down. Ook wel bekend in de volksmond als ‘mongooltje.’ ‘Aapje moet ook,’ zei ze wijzend naar haar knuffelaapje. ‘Oh, is aapje ziek?’ ‘Nee, maar aapje ook!’ Ik deed maar wat ze wilde en luisterde naar het hartje van haar aap. ‘Klinkt goed,’ speelde ik mee. Ze fronste, tilde haar aapje op en gooide het rechtstreeks in mijn gezicht. Ik wist even niet wat mij overkwam. Maar nadat ik zag hoe grappig ze het vond, hoe ze haar kleine handjes voor haar mond deed en giechelend ‘ooooohh’ riep, smolt mijn hart. Haar moeder werd ook rood van het lachen.

‘Straks breekt aapje nog een poot als je hem zo hard gooit.’ Ik raapte haar knuffelbeest van de grond en legde het weer naast haar in bed. Ze greep er weer naar en smeet hem opnieuw keihard in mijn gezicht. Nu moest ze er nog harder om lachen. ‘Heel grappig!’ mompelde ik sarcastisch. Ik raapte het aapje weer op en gooide hem nu zachtjes in haar gezicht. Ze moest zo hard lachen, dat ze bijna in haar broek plaste. En mijn hart smolt nog meer…

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie