#BlindeSchoonheid

Nadat de bus even stopte, om ons de gelegenheid te geven buiten foto’s te maken en van het zonnetje te genieten, hoorde ik een van de passagiers van blijdschap lachen en in zijn handen klappen. Ik keek om, om te kijken wie het was en zag een oude man van een jaar of 60 met kort grijs haar en een zonnebril. Toen hij met behulp van zijn wandelstok opstond, merkte ik pas hoe lang hij was. Ook viel mij op dat zijn wandelstok strepen had. Hij is blind, bedacht ik mij dan. Wanneer ik de vrouw die naast hem zat, zijn hand zag vasthouden en met behulp van zijn armen met die van haar te bewegen, een soort gebarentaal met hem sprak, werd het mij duidelijk dat de man ook doof was.

Een griezelig gevoel bekroop mij. Hij zag er zo gelukkig uit en straalde een en al vrolijkheid uit, ondanks dat hij niets kon horen en zien. Niet meer kon bewonderen hoe mooi zijn vrouw was en hoe blauw de lucht vandaag was.

Wanneer we dus bus uitstapten en een stukje richting de rotsen en de zee liepen, zag ik een groepje van 3 jongens lacherig doen over zijn manier van lopen en hoe hij zijn vrouw vasthield alsof hij elk moment kon vallen. Een van de jongens deed hem na door zijn ogen dicht te doen en zijn vriend vast te pakken, zoals de man zijn vrouw vasthield met zijn handen op haar schouders. Ik kon er niet om lachen. Ik had de neiging om naar de jongen toe te lopen en zijn ogen kennis te laten maken met mijn elleboog. Ik denk dat hij na een week rondlopen met een blauw oog, hoofdpijn en niet goed kunnen zien wel leert waarderen hoe het is om te kunnen zien, horen en praten.

Maar ik schudde het van mij af. Je kunt de wereld niet veranderen. Wel jezelf. En even stond ik stil bij het feit dat ik het heerlijke geluid van het water tegen de rotsen aan kon horen, het gespetter van de druppels die uit een paar golven ontsnapten en mijn huid verkoelden kon voelen en de lavendelblauwe lucht kon aanschouwen. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En ik kon niets meer en minder dan dankbaar zijn.

Ik zocht nog even naar de man en zijn vrouw en zag hoe zijn vrouw hem alles probeerde te beschrijven. En dan opeens weet ik het zeker. Hij mist niets. Want hij heeft gevonden wat de meeste mensen nog hevig naar opzoek zijn. Liefde in zijn puurste schoonheid.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie