Artikelen door Do

#DokterOfzo

‘Hey, ik hoorde dat je voor dokter studeert,’ kwam ze hijgend zeggen. ‘Mag ik je wat vragen?’ ‘Tuurlijk,’ zei ik vriendelijk. ‘Ik heb een overbuurman in Turkije,’ begon ze. Ik knikte aandachtig. ‘Hij heeft last van zijn maag de laatste tijd, die arme ziel,’ vertelde ze verder. ‘Ik heb hem beloofd dat ik het voor […]

#RoodVanBinnen

‘Ik ga hem echt niet behandelen hoor,’ riep ze gefrustreerd en zwaaide met haar armen alsof ze daarmee nog duidelijker haar standpunt wilde maken. ‘Waarom zou ik hem behandelen als hij mij geen hand wil geven, omdat ik een vrouw ben?’ Met haar schouders en handen maakte ze het internationale gebaar van ‘wtf’. Ze had […]

#DeToekomst

‘Dokters, jullie moeten nu snel komen,’ kwam de zuster rennend de artsenkamer in roepen. Voor ze haar zin had afgemaakt was de arts-assistent waar ik mee liep opgestaan en holde ik en nog een co-assistent achter hem aan. Onderweg vertelde de zuster dat de patiënt die net binnengebracht werd op de afdeling onwel is geworden […]

#LoveMeLoveMeNot

Hoe weet je of iemand van je houdt? Vroeger, als klein meisje, plukte ik een bloem. Vaak waren het madeliefjes die snel mijn slachtoffer werden. Ik trok dan een voor een, terwijl ik binnensmonds ‘ loves me, loves me not’ fluisterde de blaadjes eraf totdat alleen de gele kern overbleef. Behalve als het laatste blaadje […]

#Rollercoaster

‘Hoe word ik zo mooi als jij?’ fluisterde ik in haar oor. Ze duwde mijn hoofd, met haar kleine handje, van haar oor weg, haalde haar schouders op en staarde verder naar de televisie. ‘Ik meen het hoor.’ ‘Wil je het echt weten?’ vroeg ze glimlachend. Ik knikte. ‘Oke,’ grinnikte ze en stond op. Ze […]

#Roffa

“Ik vind het maar niks Do,’ zei Selar afgelopen zondag. ‘Dat Rotterdams accentje van je. Waar is je schattige Zuid-Limburgse accentje gebleven?’ Tja, ergens wel jammer maar ik moest hem verleren. In Rotterdam werd ik als allochtoon niet bepaald serieus genomen met mijn misplaatste accent. “Jongens ga met dat meisje praten. Zij praat zo grappig,” […]

#Tupac

Zie je dat gebouw op de achtergrond, waar ik zo dromerig en verliefd naar staar? Dat is het Erasmus Medisch Centrum. Het (zieken)huis, waar ik opgroeide van het naïeve jonge meisje, naar de nog steeds ietwat naïeve ‘volwassen’ vrouw. Ik heb hier gelachen, gehuild, vrienden voor het leven gemaakt, in lijken gesneden, de tofste artsen […]