Artikelen door Do

#StatusSusStatusZo

‘Doa!’ riep de arts-assistente. Beduusd keek ik op van mijn computerscherm, want ze zat echt pal naast mij en ik begreep niet zo goed waarom ze zo hard mijn naam moest roepen. ‘Waarom heb je in je verslaglegging geschreven dat die mevrouw van een kruk is gevallen, toen ze haar kamer lampje aan het wisselen […]

#Driewensen

‘Stel je eens voor, dat je drie wensen mag doen. Wat zou je dan wensen?’ vroeg ik haar. Ze keek mij voor een paar milliseconden vluchtig aan en wierp vervolgens haar blik weer verlegen naar de grond. Ze haalde haar schouders op en schoof haar handen onder haar benen. ‘Ik snap het. Het is ook […]

#Snijzaal

‘Krijgen jullie ook anatomie lessen?’ vroeg ik aan de neuropsychologie stagiaire. Ze knikte, drukte haar bril verder op de brug van haar neus en tikte verder op haar computer, terwijl ze mij aankeek: ‘Ja, maar alleen van de hersenen. De hersengebieden, de 12 hersenzenuwen enzovoort.’ ‘Gaaf!’ reageerde ik enthousiast. Ze vertelde daarna verder dat ze […]

#PerfectReality

‘Do,’ hoorde ik iemand achter mij mijn naam roepen. Ik keek om en zag een oud collega. ‘Hey,’ mompelde ik, half verstopt onder mijn dikke sjaal. ‘Dat is lang geleden.’ Ze knikte. ‘Klopt! Hoe gaat het? Je hebt het echt voor elkaar hé!’ zei ze. Ik keek haar onbegrepen aan en trok mijn wenkbrauw vragend […]

#Depressie

’27 procent van de geneeskundestudenten heeft weleens depressieve gedachten. Elf procent hiervan denkt soms aan zelfmoord,’ las ik net op nu.nl. Gek genoeg, verbaas ik mij hier niet echt over. Ik krijg vaak de vraag, van mensen die de blog lezen en dromen van de studie Geneeskunde of de studie ”zwaar” is. Ik weet nooit […]

#Vluchtelingen

“Mag ik nog heel even jullie aandacht voor jullie allemaal opstaan,” riep een van de arts-assistenten aan het einde van de avond overdracht. “Er ligt een jongeman, Koerdische vluchteling uit Irak, met buikpijn klachten op mijn afdeling. Hij verstaat en spreekt geen woord Nederlands noch Engels.” Aandachtig luisterde ik naar zijn verhaal en wat de […]

#Burqa

Ik zag haar van een verte al aanlopen. Van top tot teen in het zwart gesluierd. Alleen haar ogen niet verborgen voor de wereld. Ik zag hoe mensen afkeurend naar haar keken en stappen naar achteren deinsden als ze langs ze liep. De angst was letterlijk van hun lichaamshouding af te lezen. Maar haar angst […]

#IkKAPERMEE

‘Ik ben er helemaal klaar mee,’ app ik Sem. Sem leest mijn bericht en geeft mij de blauwe vinkjes. Ik staar een beetje naar het plafond en hou mijn telefoon in de gaten. Een half uur later appt ze terug met: ‘Ik ook.’ ‘Tazz, ga je niet vragen waar ik klaar mee ben?’ Ik hoef […]

#HotBrownie

‘Weetje wat gek is,’ zei ik tegen Sem en klemde mijn arm tussen de hare. We liepen samen door de stad te slenteren en waren opzoek naar iets warms om te eten. ‘Nou?’ vroeg Sem. ‘Toen ik klein was, dacht ik altijd dat ik op 25-jarige leeftijd getrouwd zou zijn en kinderen zou hebben, of […]

#ChainSmokers

Een dun klein tenger oud vrouwtje zat voorovergebogen, haar knieën over de rand van het onderzoeksbankje en hapte continue naar adem. Ik begon mijn vragen aan haar dochter te stellen, omdat ik merkte dat ik de patiënte er moe mee maakte. ‘Hulpademhalingsspieren +,’ krabbelde ik snel in mijn notitieblokje. Een teken dat je erg benauwd […]